Dikkat Hepimiz Gideceğiz!

0
Paylaş

Siz hiç doğduğunuz, veya uzun süredir yaşadığınız yeri bir anda bırakıp çok uzaklara gittiniz mi? Bundan maksat kısa ya da uzun süreli herhangi bir tatil değil…

 

Ben gittim. Yirmibeş yıl boyunca yaşadığım mahallemi, ailemi, dostlarımı bırakıp yurtdışından Türkiye’ye, bir nevi vatanıma, gelin geldim. Bu olay beni geçenlerde bir tefekküre sevketti…

 

Orayı bırakıp gelmek benim için çok da kolay olmadı, fakat beni bekleyen bir eşim vardı ve onun varlığı benim gidişimi kolaylaştırdı. Onun beni koruyup kollayacak olması, sevecek olması… Bu duygular sayesinde, isteyerek uzun süredir yaşadığım ve sevdiğim yerleri geride bıraktım. Eşim zorba biri olsaydı veya beni zorla evlendirmiş olsalardı büyük ihtimalle o gidiş benim için bir ölüm, bir işkence olurdu (tahminen). Sonunu bağlayacağım merak etmeyin. 🙂

 

Hadi benimkisi bir ülkeyi bırakıp diğer bir ülkeye gitmekti…

 

Peki ya bu dünyayı bırakıp ahiret yurduna gitmek nasıl olacaktı? Daldım düşüncelere…

 

Bu dünyayı seviyoruz, bu noktada anlaşalım. Bazıları 100 sene, bazıları 60 sene, bazıları 20 sene yaşıyor, durmuyor ve gidiyor. Fakat bu gidiş nasıl bir gidiş oluyor? Benim gidişim gibi mi? Yoksa işkence tarzında bir gidiş mi?

 

Gelin bunu biraz açalım:

 

Benim sevinç içerisinde Türkiye’ye gelmem, karşı tarafta eşimin beni beklemesi ve geldiğim şehir İzmir’i çok sevdiğim sayesindeydi… Demek ki gideceğimiz yerde sevdiğimiz biri veya birileri varsa ve gideceğimiz yeri de seviyorsak, o gidiş bizim için çok daha kolay oluyor.

 

“Hadi canım sen de, ahiret yurdunda bizi kim bekliyor?” demeyin! Sıralayalım mı:

– Kainatın Sultanı Rabbimiz var…
– Peygamber Efendimiz (asm) var…
– Diğer peygamberler var…
– Ecdadımız var…
– Kimimizin annesi, babası, belki kardeşleri var… bu liste uzaaar gider. 🙂

 

Ayrıca gideceğimiz yer, Adem babamızın geldiği yer, asıl vatanımız CENNET…

 

Şimdi benim değinmek istediğim noktayı anladınız mı? Rabbimizi tanıyorsak o gidiş, yani ölüm bizi sarsmamalı… Ya da az sarsmalı. Sonuçta karanlıklar yurduna gitmeyeceğiz, nurani alemlere gideceğiz inşâAllah.

 

Biz en iyisi gidişimize güzel bir şekilde hazırlanalım, hazırlıksız yakalanmayalım…

 

Rabbim, rızasına ulaşmaya engel olacak bütün hata ve günahlarımızı bağışlasın…

 

Ve son olarak, Üstadım Bediüzzaman’dan muhteşem bir not:

 

“Ey nefis! Başta Habibullah, bütün ahbabın kabrin öbür tarafındadırlar. Burada kalan bir-iki tane ise, onlar da gidiyorlar. Ölümden ürküp, kabirden korkup, başını çevirme. Merdane kabre bak, dinle ne taleb eder. Erkekçesine ölümün yüzüne gül, bak ne ister.” (1)


 

(1) Risale-i Nur Külliyatı | Sözler | Ondördüncü Söz |Hatime 

 

Paylaş

İlk yorumu neden sen yapmıyorsun?