BENCE CAMİ

5

Besmelesiz başlamaz hayırlar.
İşte, lisan-ı hâlin besmelesi #bencecami’ye yönelen adımlar…

Ezan okunurken bütün insanlığa, tâ Âdem zamanından bu yana dolar saflar… Asırların saflarında durmuş bütün enbiya, asfiya ve evliya… Sıkı sıkı örülü zamanın ahir safında hanım olmak düştü omuzlarıma.

Mübarek ahir saf, bereketli ahir saf, faziletli ahir saf; hanımların başındaki ayetin secdeyi öptüğü yer. Yükü ağır, taşıması ise şerefli ahir saf…
İlahi aşk dünyanın bağrında kaynarken rahmet bulutları Medine’nin gökyüzünü yurt tuttu. Evrene İslam rahmetinin yayıldığı, asr-ı saadetin gökyüzüydü o kubbeler ve Mescid-i Nebevi’nin kubbelerinin altında yankılandı Rasulullah(sallallahu aleyhi vesellem)’ın sesi. Ashab-ı Suffenin yetiştiği okuldu mescid ve o okulun talebeleriydi can suyunu dünyanın dört bir yanındaki muhtaç kalplere yetiştirenler. Her sahabenin yıldız olup parladığı gökyüzünün altında Bilal’in ezanı bütün zamanları çağırdı mescide. Mescid ki mü’minin mübarek yuvası. Gönlünü ağyara kaptırmış, yüreği işgale uğramış insanlığın arasında; mescidler ki özvatan toprağı…

Bence cami:
benim kaybolmak istediğim yer… Öyle ki beni arayanların beni bulma ihtimalleri sadece orada olsun isterim. Dünyadaki gecesi karanlık gurbetimde, vuslat gördüğüm rengarenk bir rüya bu kubbelerin altı… Çöllere vaha lazımdır, ben ise secdede cennetten serapları görmek isterim. İşte şah damarımdan daha da yakın olan Mâlik’imin “secde et ve yaklaş” emrine sarıldığım yer burası. “Allah’a firar edin” emrine doludizgin koşuşum, benim şu sahte yerlerden hep kaçışım, köşe bucak arayışım ve sımsıkı saklanışım Allah’ıma.. Dünya geldikçe üstüme üstüme, vurdukça dizime dizime, boğdukça nefesimi nefesimi, yıkılınca başaşağı secdeye “Ey Rabbim.. işte ellerim ve işte başım.. ben her şeyimle sana aitim, sana hasretim ve sana müştakım…” dediğim yer… Yerle bir olan nefsime göklerde nefes aldıran fırsat ve benim çıkmaz sokaklardan miraç ile kaçışım burası…
Aradığım huzuru, huzur-u İlahi’de bulduğum,
Şunu iliklerime dek anladığım yer:

Allahım,
Dünyanın yoğun gölgesi üstüme yığıldı,
taşıyamıyorum,
izninle omzumdaki günahları dökmek istiyorum
Ey benim Rabb-i Rahîm’im!
Her düşüşüm, yanlışa giden yolda ayağıma taktığın çelmelerdendir.
Benim en büyük yükselişim, o çelmeler düşürünce kapaklandığım secdemdir.
Ey benim Hâlık-ı Kerim’im
Utancımla secdeye gömdüm yüzümü
Yardım et, ak bir alınla doğrulmak istiyorum.

Etiketlerbencecamicami
Paylaş

5 yorum yapılmış. Sende yap :)

  1. Zeynep... 3 Şubat, 2019 at 22:06 Reply

    #bencecami huzurun ta kendisi… İbadet ederken en çok haz aldığım yer… Camiler saf saf dolsun… Yaşlılarla birlikte gençlerde yerini alsın ve taşsın…

Yorum Yap