Bizim Kalbimiz Temiz

“Din ALLAH’la kul arasındadır, öyle yaşanmalıdı.”,

“İbadetler gizli yapılmalı.”,

“Parayla imanın kimde olduğunu sadece ALLAH bilir.” gibi cümlelerin mânâsını biraz yanlış anladık sanırım ki görünüründe günah ve çirkinlikten öteye bir şey kalmadı hayatımızın.
Hatalar, günahlar âşikar, ulu orta…

Sonuç?
Duyduğunu kulak ardı eden, gördüğünü uygulayan nesiller…

Oysa insanlar kulağından çok gözüyle terbiye edilir. Hoş son zamanlarda ayıp ve terbiye kelimelerini pek sık duyamaz olduk.

Bir zamanlar birileri şeffaflaşmadan söz etmişti iyi bir şeye benziyordu aslında ama biz dozu fazla kaçırdık içimiz dışımıza çıktı, çırılçıplak kaldık toplum olarak.

Sosyal medyada sigara-alkol içtiğimiz fotoğrafları paylaşıyoruz, gören gençleri nasıl etkileyeceğimizi umursamadan.
Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmez oldu birbirimizden. Kim nerede saat kaçta ne yemiş hepsinden haberdarız.

Oysa kul hakkı, göz hakkı diye kavramlarımız vardı bizim bizi biz yapan. Daha çok insan yapan…
Denizlerde yarı çıplak hallerimizi, bu da yetmezmiş gibi sorumluluğumuz altında olan çocuklarımızın mahremiyetini paylaşır olduk.

Evlerin her odasına rahatlıkla girer olduk.
Velhasıl gizlimiz saklımız yok içimiz dışımız bir hep beraber yaşayıp gidiyoruz. Bir saklımız dinimiz kaldı.
Zaten hepimizin kalbi temiz! Öbür tarafta da bir yolunu bulur hallederiz…

Soyunabildiğimiz kadar ilerici, giyindiğimiz kadar gericiyiz.

Ahiretten daha ilerisini henüz duymadım! Duyan varsa söylesin…

Gittiğimiz yol yol değil Rabbim hepimizi affetsin.

Paylaş

İlk yorumu neden sen yapmıyorsun?