Eyvah Evladım Ateistmiş!

1

Yerle bir edin beni, başımdan aşağıya kaynar sular dökülüyor, ağlıyorum, sanki gözyaşlarım damla damla olmuş yüreğimde kanıyor ve bu şiddetli hüzün, keder adeta göğsüme saplandı Allah’ım Allah’ım … O korku ve kederle bakan donuk bakışlarını gördüğümde, bir ana yüreği evladına ancak bu kadar yanabilirdi dedim. Yeni projemiz ev sohbetleri ev ev kapı kapı dolaşıp çevremizi islami konularda bilinçlenmeye sevk edeceğiz deyip, çıktık yola, yaşlı bir amcamızdan gelen bir talep; ”Ben komşularımı toplasam sizde gelip sohbet etseniz olur mu?”

Ah amcam Rabbim senden razı olsun. Her neyse sohbet başlar ve ardı arkası kesilmeyen sorular gelmeye başlar, soruların cevapları geldikçe, kimseler çözülmeye, çözüldükçe; imanlar kurtulmaya vesile ile devam ederken, sohbetin sonlarına doğru, bizim kardeş inançsızlığın, ateizmin neredeyse avrupada ki kadar yaygınlaştığından ve şiddetli dinsizlik tazyikatından bahsetti ve oradaki yaşlı teyzem, yeni neslin bu dehşetli vaziyetini kabul edip inanamadı ve üzgün bakışlarından o “ağır hüznü” hissettim; kahraman-ı islamın evlatlarına yanıyorlardı ancak bir ana yüreği evladına bu kadar hislenebilirdi, diyordum..

Lafı uzatmadan, sohbet bitti ve sohbetteki iki genç kardeşim yol arkadaşlığı ettiler ve son bir çözülme daha ”Abi bende inanmıyorum ! Sorularım var” dedi ve devam ettik ikna oldu kardeşimiz. Anlaşılan teyzelerimin dizlerinin dibindeki inanmayan genç kardeşlerimizden haberleri yoktu…

Ne yazık ki şiddeti göğe yükselen bir dinsizlik tazyikatıyla karşı karşıya olduğumuzu bir kez daha gördük ve anladık. Sorulan sorular akıl ve mantıkta hiç bir açık kapı bırakmayacak biçimde, muazzam Risale-i Nur izahları ile cevaplandı ve kardeşler ikna olmuştu, belki ebedi, sonsuz hayatları kurtuldu inşaallah… Sanki şu anlattıklarımı tâ o yıllardan hem görüyor, hem biliyor, hem o yanan imanları bizzat kendi imanı bilen bir cümle geliyor sıkı durun!

“Karşımda müdhiş bir yangın var.. alevleri göklere yükseliyor, içinde evlâdım yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor. O yangını söndürmeye, imanımı kurtarmaya koşuyorum.” Ey Kahraman-ı islamın evladı kardeşin yanıyor vazifeni hatırla, ayağa kalk! Ve ‘Ölüm sekeratı uyandırmadan evvel uyan!’

Paylaş

1 yorum

Yorum Yap